Αρχείο άρθρων

Πάνω σε μια τραχιά σανίδα

2019-10-21 08:12
Γράφει: Χριστίνα Καρρά (συγγραφέας) Πετάω ό,τι υπάρχει σε χαρτούρα κάτω στο πάτωμα, δεν τρέμω πια στην σκέψη της ακαταστασίας. Αισθάνομαι πως δεν χρειάζομαι την αγνότητα του λευκού χαρτιού και την λεία επιφάνεια του για να εκφράσω κάτι τόσο σκληρό, το θεωρώ οξύμωρο. Η λογική συγκρούεται με την...

Η κρυστάλλινη κανάτα

2019-10-14 08:49
Γράφει: Χριστίνα Καρρά (συγγραφέας) Η Λένα την παρατηρούσε από τα μικράτα της, ξεκινώντας πάντα ψηλά από τον στενό λαιμό και καταλήγοντας σιγά σιγά στην κάτω στρογγυλάδα της κρυστάλλινης κανάτας που βρισκόταν  “φυλακισμένη” στην βιτρίνα του μπουφέ του σαλονιού τους. Η μητέρα της, μια γυναίκα...

Το λευκό φουστάνι

2019-10-07 09:27
Γράφει: Χριστίνα Καρρά (συγγραφέας) Ανάμεσα στα τόσα φορέματα που κρέμονταν σε περίοπτη θέση της σικ μπουτίκ η Σταματίνα είχε “κολλήσει”με το συγκεκριμένο.Στο παρελθόν πάντα ονειρευόταν ένα λευκό, μεταξένιο φόρεμα μα τα παραπανίσια κιλά που κουβαλούσε εδώ και μια δεκαετία την έκαναν να μην το...

Αν θες...

2019-09-30 08:30
Γράφει: Χριστίνα Καρρά (συγγραφέας) Αν θες διόρθωσε στο βαθμό του εφικτού τον τρόπο που τα μάτια σου συναντούν τα δικά μου, δεν μου αρμόζει κάτι τέτοιο ξέρεις! Μπορεί να φταίω κι εγώ που σου το επέτρεπα κάποτε, δεν παίρνω όμως και όρκο. Η έλλειψη σεβασμού προς το άτομό μου είναι αποτυπωμένη στις...

Συζήτηση του μπαλκονιού

2019-09-23 09:36
  Γράφει: Χριστίνα Καρρά (συγγραφέας) Η γλάστρα που φιλοξενούσε το φυτό με τα παχιά φύλλα σφύριζε εδώ κι ένα τέταρτο έναν πολύ εύθυμο σκοπό. “Aλήθεια τι σε κάνει τόσο χαρούμενη πρωί πρωί;”αναρωτήθηκε το φυτό. Η γλάστρα δεν απάντησε αμέσως παρά συνέχισε το σφύριγμα.Το φυτό θυμωμένο τύλιξε τα...

Έκατσα και φαντάστηκα

2019-09-16 11:41
Γράφει: Χριστίνα Καρρά Ήθελα από καιρό να το κάνω μα οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας δεν μου το επέτρεπαν. Δεν θα αρνηθώ πως κάποια στιγμή η όλη σκέψη έσβησε σε σημείο που να μην την θυμάμαι καν.βΜα χθες ως εκ θαύματος η ίδια σκέψη σφηνώθηκε για τα καλά στο μυαλό μου ”Πώς θα ήταν ο κόσμος...

Η τεμπέλα σάκα

2019-09-09 10:34
Γράφει: Χριστίνα Καρρά Η σάκα ήταν εδώ και κάμποσες μέρες ανήσυχη, μάτι δεν έκλεινε τα βράδια! Όχι πως ήταν άρρωστη, ίσα ίσα που αισθανόταν περίφημα. Έτσι ξεκρέμαστη τόσον καιρό είχε αρκετά ξεκουραστεί και το πατάρι πάνω στο οποίο την είχε βάλει από τις αρχές καλοκαιριού η μαμά του Μιχαλάκη δεν...

Το σοκάκι των ξεχασμένων

2019-09-02 07:45
  Γράφει: Χριστίνα Καρρά (συγγραφέας) Η πόλη για άλλη μια φορά κοιμόταν. Πυγολαμπίδες προσπαθούσαν ομαδικώς να ξεπεράσουν σε λάμψητους άχαρους λαμπτήρες που κρέμονταν απ'τους μεταλλικούς σωλήνες. Κι ενώ υστερούσαν αρκετά ως προς την ένταση του φωτός, η υπεροχή τόσο σε χάρη όσο και σε ομορφιά...

Το νούμερο 9

2019-08-30 14:06
  Γράφει: Μαίρη Κάντα (δημοσιογράφος-συγγραφέας)   "Βοήθεια...Βοήθ...Με ακούει κανένας; Πονάω...Πολύ...Είμαι η Εύα και...πεθαίνω... Γιατί; Τι κακό έκανα; Είμαι τόσο νέα... Δεν θέλω να φύγω...  Ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Ξύπνησα, άνοιξα το ραδιόφωνο και έφτιαξα καφέ....

Αναζητώντας τα χαμένα παιδιά...

2019-08-26 08:46
Γράφει: Μαίρη Κάντα Τα σχολικά βιβλία στοιβαγμένα με τάξη στη βιβλιοθήκη, η σχολική τσάντα δίπλα από το κρεββάτι....Γυάλινα μάτια, κεφάλι γερμένο προς τα κάτω, κατάξανθες μπούκλες, ένα μακρύ φουστάνι που κάποτε ήταν έντονο πράσινο, αλλά στο πέρασμα του χρόνου ξεθώριασε....Μοναδική παρέα της...
Προϊόντα: 1 - 10 από 543
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>