"Οι πέτρες της αθανασίας"

2020-01-20 08:32

Γράφει: Μαίρη Κάντα (συγγραφέας-δημοσιογράφος)

"Ορίστε πατέρα", είπε ο Roy και έδωσε ένα φλιτζάνι τσάι στον ηλικιωμένο πατέρα του. Προσπάθησε να συγκρατήσει τα δάκρυα του και απομακρύνθηκε γρήγορα από το δωμάτιο. Δίπλα του βάδιζε ο Ju. Ο Ju ήταν ένας ιδιαίτερος δράκος, καθώς ήταν ο μοναδικός  δράκος  που δεν μπορούσε να βγάλει φωτιά από το στόμα του.

Ο Roy τον λάτρευε και ζούσε πολλά χρόνια μαζί με αυτόν και τον πατέρα του. Ο πατέρας του τον είχε βρει κάτω από ένα μεγάλο δέντρο, την εποχή των μεγάλων καταιγίδων. Τον προστάτευε ο Ju, καθώς ήταν βρέφος. Αν δεν τον έπαιρνε στο σπίτι, ο θετός πατέρας του, δεν θα ζούσε για πολύ. Σύντομα κατάλαβε πόσο ξεχωριστός ήταν. Και αυτό γιατί είχε δύο δυνάμεις. Μπορούσε να προκαλέσει βροχή και φωτιά. Μα απέφευγε να χρησιμοποιεί την δύναμη της φωτιάς γιατί του το είχε απαγορέψει ο πατέρας του.

"Θα πεθάνει σύντομα, αν δεν κάνω κάτι" είπε ο Roy προσπαθώντας να βρει ένα τρόπο για να τον βοηθήσει. Ο Ju τότε ανέφερε: "Ο Senny γνωρίζει το μυστικό της αθανασίας. Αλλά είναι πολύ επικίνδυνο να φτάσεις σε εκείνον. Βρίσκεται στην χώρα των "Απέθαντων". Κανένας δεν έχει επιστρέψει ζωντανός από εκεί. Υπάρχουν δαίμονες και..." "Δεν με νοιάζει.." τον διέκοψε ο Roy και συνέχισε: "Θα κάνω τα πάντα για να γίνει καλά ο πατέρας μου. Θα έρθεις μαζί μου;". Ο Ju έγνεψε καταφατικά.

Πήραν ένα μικρό σακίδιο με λίγα τρόφιμα, ένα μακρύ σχοινί και ένα ξίφος και ξεκίνησαν το ταξίδι τους. Πριν φτάσουν στην χώρα των "Απέθαντων" έπρεπε να περάσουν από το "Μαγικό Δάσος". Φτάνοντας στο δάσος, οι δύο φίλοι άκουσαν μια φωνή να λέει: " Πλησιάστε και όλοι οι εφιάλτες σας θα πραγματοποιηθούν. Πλησιάστε και άλλο και γρήγορα θα έρθει το τέλος σας." Ο Ju οπισθοχώρησε, μα τον συγκράτησε ο Roy. "Μη αφήσεις τον φόβο να σε σταματήσει. Έχουμε μια αποστολή" του είπε αποφασιστικά.

Έτσι συνέχισαν το ταξίδι τους. Καθώς βάδιζαν, το έδαφος άρχισε να κινείται. "Πρόσεξε" είπε ο Ju, όταν λίγα μέτρα μακριά τους, εμφανίστηκε ένα γιγάντιο φίδι. "Κάνε κάτι" φώναξε ο μικρός δράκος, μα ο Roy δεν ανταποκρίθηκε. Είχε τρομάξει πολύ και του ήταν αδύνατον να κινηθεί. Το φίδι τους πλησίαζε απειλητικά. "Βάλε φωτιά." συνέχισε να φωνάζει στον Roy. "Θα πεθάνουμε, αν δεν κάνεις κάτι." Τότε, ο Roy κούνησε γρήγορα τα σγουρά μέχρι τον ώμο του μαλλιά, προκάλεσε φωτιά και έκαψε τον εχθρό τους. "Μη πεις στον πατέρα για την φωτιά. Θα εκνευριστεί" είπε.

Ο Ju αναστέναξε με ανακούφιση. Πίστεψε πως τίποτα πια δεν θα τους σταματούσε να φτάσουν στον προορισμό τους. Μα έκανε λάθος. Λίγο πριν να βγουν από το "Μαγικό Δάσος" οι δύο φίλοι, άκουσαν ξανά μια φωνή: "Τώρα ήρθε το τέλος σας". Συνέχισαν να περπατούν πιο γρήγορα. "Δεν θα πάτε πουθενά" επέμενε η φωνή και αμέσως μετά άκουσαν ένα πολύ δυνατό θόρυβο.

Γύρισαν αμέσως τα κεφάλια τους και είδαν δίπλα τους δύο μεγάλα κλαδιά δέντρων πεσμένα. Πριν προλάβουν να μιλήσουν, πρόσεξαν τα δέντρα να έχουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά και με δύναμη να εκτοξεύουν κλαδιά. "Θα μας σκοτώσουν" ούρλιαξε ο Ju. "Δεν θα τολμήσουν. Τρέχα" είπε o φίλος του και έβαλε φωτιά."Ελπίζω να μη μάθει ποτέ ο πατέρας μου γι αυτό" μονολόγησε ο Roy.

Μόλις σώθηκαν από τα εχθρικά δέντρα, έφτασαν στην χώρα των "Απέθαντων". Υπήρχε πολύ ομίχλη και έκανε πολύ κρύο. Βάδιζαν προσεκτικά για να μη χαθούν, μέχρι που έφτασαν στην σπηλιά του Senny. Μόλις τους αντιλήφθηκε βγήκε έξω από την σπηλιά. Ήταν νέος και είχε μια μεγάλη καμπούρα. Κρατούσε ένα μπαστούνι και τους ρώτησε τι ήθελαν.

"Ο μπαμπάς μου είναι πολύ άρρωστος και θα πεθάνει. Ξέρουμε πως έχετε το μυστικό της αθανασίας. Θα μας βοηθήσετε να σωθεί ο πατέρας μου;" μίλησε ο Roy και ο Senny απάντησε: "Φυσικά και θα σε βοηθήσω. Πρέπει ν΄αγαπάς πολύ τον πατέρα σου για να κάνεις ένα τόσο μεγάλο ταξίδι." Ο Roy χάρηκε, αλλά ο Ju παρέμεινε σιωπηλός. "Κάτι δεν πάει καλά" σκέφτηκε "αποκλείεται να πει τόσο εύκολα το μυστικό".

 O Senny συνέχισε να μιλάει: "Θα μου κάνεις μια χάρη; Θέλω να πας στο πηγάδι Omokage και να μου φέρεις μία πέτρα." Ο Roy συμφώνησε αμέσως, αν και δεν κατάλαβε που χρησίμευε η πέτρα που του ζήτησε. Πριν φύγει, όμως από την σπηλιά μαζί με τον Ju, τους σταμάτησε ο Senny. "Πρέπει να πας μόνος σου. Δεν πρέπει να χρησιμοποιήσεις καθόλου τις δυνάμεις στην διαδρομή. Μόνο τότε θα σου αποκαλύψω το μυστικό της αθανασίας". Ο Roy τον κοίταξε έκπληκτος. "Πώς ξέρει για τις δυνάμεις μου;" συλλογίστηκε και ο Senny σαν να άκουσε τις σκέψεις του απάντησε: "Γνωρίζω τα πάντα. Φύγε τώρα".

Ο Roy αποχαιρέτησε τον Ju, πήρε μαζί του το σακίδιο και έφυγε από την σπηλιά. Καθώς περπατούσε μέσα στην ομίχλη, το έδαφος υποχώρησε και εκείνος έπεσε μέσα σε ένα τεράστιο βάλτο. Προσπάθησε να βγει, μα είχε κολλήσει μέσα στις λάσπες. Φοβήθηκε πως αυτό θα ήταν το τέλος του και δάκρυα κύλησαν στο πρόσωπό του. Σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις του, μα το μετάνιωσε όταν θυμήθηκε τα λόγια του Senny.

Κοίταξε τριγύρω του και είδε κάποια δέντρα. 'Ετσι, γρήγορα έβγαλε από το σακίδιο του το ξίφος και το σκοινί. Έδεσε το ξίφος με το σχοινί, το πέταξε σε ένα δέντρο. Όταν αυτό στερεώθηκε πάνω στο κλαδί του δέντρου, κατάφερε να βγει από το βάλτο, κρατώντας καλά το σκοινί.΄

Όταν έφτασε στο πηγάδι, πήρε την πέτρα που του ζήτησε ο Senny. Αποφάσισε να ξεκουραστεί λίγο, πίνοντας νερό από το πηγάδι. Μόλις έσκυψε στο πηγάδι είδε το πρόσωπο ενός άντρα. Τρόμαξε πολύ. Ο άντρας του μίλησε: "Μη με φοβάσαι. Να φοβάσαι μόνο αυτόν που θέλει την πέτρα" και ύστερα χάθηκε από το πηγάδι. Ο Roy απομακρύνθηκε γρήγορα.

Πίσω στην σπηλιά, έδωσε την πέτρα στον Senny. Εκείνος άγγιξε το πρόσωπο του και με μια κίνηση το αφαίρεσε. Ο Roy και ο Ju τον κοίταξαν τρομαγμένοι. Στο σημείο που υπήρχε πριν το πρόσωπο, τώρα υπήρχαν πέτρες από το πηγάδι. "Την πάτησες" είπε γελώντας πολύ δυνατά. "Αυτές οι πέτρες είναι το μυστικό μου για την αθανασία. Αλλά δεν θα σας αφήσω να φύγετε ποτέ" ανέφερε και τοποθέτησε την πέτρα στο πρόσωπό του. Ο Roy θύμωσε που τον ξεγέλασε. "Γιατί το κάνεις αυτό; Άσε μας τουλάχιστον να φύγουμε".

"Αποκλείεται. Οι δαίμονες Oni θα έρθουν σε λίγες ώρες. Θα χαρούν μόλις σας δουν. Είστε το ιδανικό γεύμα για εκείνους". Ο Roy αγκάλιασε σφιχτά τον Ju και λίγο αργότερα, ο Senny αποκοιμήθηκε σίγουρος πως δεν θα έφευγαν οι δύο ταξιδιώτες από την σπηλιά. Μόλις εκείνος κοιμήθηκε, ο Roy αφαίρεσε από το πρόσωπο του αθόρυβα όλες τις πέτρες αθανασίας. Χωρίς αυτές, ο Senny μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έγινε σκόνη και εξαφανίστηκε εντελώς. Έπειτα οι δύο φίλοι, πήραν την πέτρα της αθανασίας  και έφυγαν από την σπηλιά και από την χώρα των "Απέθαντων".

"Σε ευχαριστώ γιε μου..." είπε βαθιά συγκινημένος ο πατέρας του Roy μόλις του έδωσε την πέτρα της αθανασίας. Εκείνος τον αγκάλιασε σφιχτά και δάκρυα χαράς έτρεξαν από τα μάτια του. Δεν κινδύνευε πλέον να πεθάνει ο πατέρας του.