Το κορίτσι και το τριαντάφυλλο

2019-11-02 18:18

Γράφει: Μαίρη Κάντα

"Δεν είναι ωραίο...", "ούτε και αυτό", "είναι απαίσιο". Η Αρετή βρισκόταν στο κήπο του σπιτιού της και προσπαθούσε να διαλέξει ένα τριαντάφυλλο. Κοίταξε τριγύρω της. Ήταν πολύ λυπημένη. "Θέλω μόνο ένα όμορφο τριαντάφυλλο. Κανένα από αυτά, δεν είναι πολύ όμορφα" μονολόγησε και έβαλε τα κλάμματα.

"Στο δάσος θα βρω αυτό που αναζητώ" σκέφτηκε λίγο αργότερα και ένα χαμόγελο φάνηκε δειλά στο πρόσωπό της. Σκούπισε τα δάκρυα της, κοίταξε την μητέρα της που μαγείρευε στην κουζίνα και γρήγορα βγήκε από το σπίτι. "Θα επιστρέψω πίσω, μόλις αποκτήσω το ιδανικό τριαντάφυλλο" συλλογίστηκε και ξεκίνησε να περπατά.

Διασχίζοντας το δάσος, είδε ένα μικρό σκίουρο. Τον ρώτησε που θα μπορούσε να βρει το τριαντάφυλλο που έψαχνε. Ο σκίουρος, αφού σκέφτηκε λίγο, είπε πως είχε δει ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στο τέλος του δάσους, κοντά σε ένα ψηλό κυπαρίσσι. Την προειδοποίησε όμως να προσέχει γιατί υπήρχαν μέλισσες.

Μετά από ώρες περπατήματος, έφτασε στο ψηλό κυπαρίσσι. Ένα επιφώνημα χαράς, ξέφυγε από τα χείλη της, μόλις αντίκρυσε το τριαντάφυλλο. Ήταν αυτό που ονειρευόταν χρόνια. Το ομορφότερο κόκκινο τριαντάφυλλο. Έτσι η Αρετή επιχείρησε να το κόψει.

Μα δεν πρόσεξε μια μέλισσα που πετούσε δίπλα της. Η μέλισσα τσίμπησε δυνατά το κορίτσι. Από το πόνο του δυνατού τσιμπήματος, η Αρετή άφησε το τριαντάφυλλο να πέσει κάτω. "Αχ όχι" είπε η κοπέλα και σήκωσε γρήγορα το λουλούδι. Μετά την πτώση, το τριαντάφυλλο, έχασε ένα από τα ωραία πέταλά του. "Καταστράφηκε" τσίριξε η κοπέλα μόλις το είδε.

Θυμωμένη πέταξε μακριά το άλλοτε όμορφο τριαντάφυλλο. "Δεν σε θέλω. Τι να σε κάνω χωρίς όλα τα πέταλά σου; Είσαι άσχημο" είπε και έφυγε από το σημείο, απογοητευμένη. "Αν δεν ήταν η κακιά μέλισσα, τώρα θα κρατούσα το τέλειο τριαντάφυλλο" σκέφτηκε και συνέχισε "θα το χάριζα στην μητέρα μου και εκείνη θα μ΄αγκάλιαζε. Αλλά τώρα; Τώρα δεν έχω ξανά τίποτα".

"Γιατί είσαι τόσο σκεφτική;" ένας μικρός βάτραχος την ρώτησε, μόλις την είδε να πλησιάζει στην λίμνη. "Ψάχνω ένα όμορφο τριαντάφυλο. Μήπως ξέρεις πού μπορώ να το βρω;" απάντησε εκείνη. "Απέναντι από το ποτάμι βρίσκεται ένα." είπε. Η κοπέλα κινήθηκε γρήγορα προς το ποτάμι.

"Πρόσεχε την γέφυρα. Τα σκοινιά είναι πολύ εύκολο να κοπούν. Αν πέσεις στο ποτάμι, οι κροκόδειλοι θα σε φάνε". φώναξε ο βάτραχος για να τον ακούσει η Αρετή. Μα εκείνη δεν άκουσε την συμβουλή του βατράχου καθώς είχε απομακρυνθεί πολύ.

Όταν έφτασε στο ποτάμι, πρόσεξε πόσο ψηλή και επικίνδυνη ήταν η γέφυρα. Μέσα στο ποτάμι, υπήρχε και ένας κροκόδειλος. "Κοριτσάκι βιάσου... Δεν έχω φάει τίποτα για μεσημεριανό", άκουσε τον κροκόδειλο να λέει, καθώς πάτησε στην άκρη της γέφυρας. Το κορίτσι δίστασε να την διασχίσει. Φοβόταν το ύψος και τα λόγια του κροκόδειλου την τρόμαξαν ακόμα περισσότερο.

Μα όταν είδε στην απέναντι όχθη το λουλούδι που έψαχνε, οι φόβοι της εξανεμίστηκαν στη στιγμή. Ήταν ένα υπέροχο ροζ τριαντάφυλλο. Έτρεξε προς την απέναντι όχθη. Μόλις έφτασε, τα σκοινιά κόπηκαν και η γέφυρα έπεσε με δύναμη στο νερό. Η Αρετή, δεν ανησύχησε για το πώς θα επέστρεφε στο σπίτι της. Το μόνο που την ένοιαζε πλέον, ήταν να πάρει στα χέρια της το λουλούδι.

Το πλησίασε και το κοίταξε προσεκτικά. Πριν το κόψει, έπρεπε να βεβαιωθεί πως ήταν τέλειο. Η παραμικρή ατέλεια θα έσβηνε την ομορφιά του . Αφού το παρατήρησε για αρκετή ώρα η Αρετή, το έκοψε. Το κράτησε στην αγκαλιά της και είπε συγκινημένη: "Είσαι αυτό που έψαχνα για πολύ καιρό. Είμαι τόσο ευτυχισμένη". Μα το έσφιξε πολύ δυνατά και εκείνο λίγο αργότερα, έχασε όλα τα ροζ του πέταλα.

Όταν κατάλαβε τι συνέβη, η Αρετή έβαλε τα κλάμματα. Χάλασε το τέλειο της λουλούδι. "Εγώ φταίω. Τα καταστρέφω όλα. Δεν θα αποκτήσω ποτέ αυτό που θέλω. Ποτέ δεν θα βρω το τέλειο. Γιατί; Τι λάθος κάνω;" είπε ανάμεσα στα αναφιλητά της. Μια κουκουβάγια άκουσε το κλάμα της και την πλησίασε. "Τι έχεις κοριτσάκι και κλαις;" την ρώτησε. Η Αρετή σκούπισε τα μάτια της και απάντησε: "Ψάχνω να βρω ένα τριαντάφυλλο για να το πάρω μαζί μου".

"Ένα τριαντάφυλλο μόνο; Κοίτα τριγύρω. Τόσα τριαντάφυλλα υπάρχουν. Γιατί δεν παίρνεις κάποιο από αυτά;" μίλησε  η κουκουβάγια. "Μα δεν βλέπεις πόσο άσχημα είναι;" είπε απορημένη η μικρή Αρετή. "Λείπουν τρία πέταλα από αυτό. Εκείνο έχει μια μικρή τρύπα στα πέταλα του, ενώ σε αυτό, το χρώμα του δεν είναι τόσο φωτεινό" έδειξε τα τριαντάφυλλα στη κουκουβάγια. "Δεν καταλαβαίνω, εμένα μου φαίνονται όλα όμορφα" αποκρίθηκε το πουλί.

"Δεν είναι όμως. Θέλω ένα τέλειο τριαντάφυλλο, δεν καταλαβαίνεις;" φώναξε η Αρετή και απομακρύνθηκε θυμωμένη από την κουκουβάγια.

Συνέχισε να περπατά. Νύχτωνε και τα πόδια της άρχισαν να πονούν. Ο πόνος στο στομάχι τής θύμισε πως είχε να φάει από το πρωί. Σκέφτηκε το σπίτι της, τον αδερφό της που θα έπαιζε με τα αυτοκινητάκια του στο σαλόνι και την μητέρα της να μαγειρεύει το βραδινό. Έδιωξε γρήγορα αυτές τις σκέψεις από το μυαλό της. Τίποτα δεν έπρεπε να της αποσπάσει την προσοχή από το στόχο.

Λίγο αργότερα συνάντησε μια αλεπού. Η αλεπού της μίλησε για ένα σπάνιο μπλε τριαντάφυλλο που βρισκόταν δίπλα σε μια μεγάλη σπηλιά. Μα δεν της αποκάλυψε πως το τριαντάφυλλο βρισκόταν πολύ κοντά  και στην άκρη ενός γκρεμού. Η Αρετή χάρηκε πολύ, ακούγοντας για το σπάνιο λουλούδι και ξεκίνησε να το βρει. Σύντομα έφτασε στην σπηλιά και μαγεύτηκε από την ομορφιά του. Δεν είχε ξαναδεί μπλε τριαντάφυλλο. "Σίγουρα θα αρέσει και στην μητέρα μου" σκέφτηκε η Αρετή. "Θα χαρεί πολύ και θα μου πει "μπράβο"" συνέχισε τις σκέψεις της, χαρούμενη.

Καθώς προσπάθησε να κόψει το τριαντάφυλλο, όμως, παραπάτησε και έπεσε στο γκρεμό. Η κουκουβάγια που είδε το μικρό κορίτσι να χάνει την ζωή της, με δάκρυα στα μάτια μονολόγησε: "Το τέλειο έψαχνες να βρεις, μα αλήθεια, δεν ήξερες πως θα χαθείς; Μάταιο της τελειότητας το κυνήγι, τέλος ποτέ δεν έχει."

Η Αρετή στριφογύρισε ανήσυχη στο κρεβάτι της. "Ξύπνα καλή μου. Πάλι κακό όνειρο έβλεπες;" άκουσε την φωνή της μητέρας της και άνοιξε τα μάτια. Αγκάλιασε σφιχτά την αγαπημένη λούτρινη της κουκουβάγια και ύστερα κοίταξε στο κομοδίνο της. Εκεί βρισκόταν ένα τριαντάφυλλο με ελάχιστα πέταλα και κανένα φύλλο. "Είσαι πολύ όμορφο και ας μη είσαι τέλειο"  ψιθύρισε.